ΣΧΟΛΙΚΟ
ΕΤΟΣ:
2015-2016

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΤΗ

Εκπαίδευση κι αγάπη...

11 Νοεμβρίου 2012
06.jpg 05.jpg 04.jpg  
03.jpg 02.jpg 01.jpg  

Σχολείο της Φύσης και Καζαβίτι μαζί σε ένα εκπαιδευτικό διήμερο... Ξεκίνησα και ήταν σαν όλα να σαμποτάρουν αυτή την εκδρομή! Όμως έπρεπε να πάω. Ανχος, ένταση, αρρώστιες, τρεχάματα κι ενοχές. Γκρίνιαζα κι ένιωθα να αρρωσταίνω. Την ώρα που έπινα καφέ οδηγώντας παρατήρησα το ποτήρι μου... Ενα σημάδι ίσως... σκέφτηκα... Θα το ζήσω, θα το απολαύσω, είναι ευκαιρία!

Κατέβηκα από το καράβι και μπήκα σε ένα δρόμο φιδογυριστό γεμάτο χρώματα, και φύλλα που έπαιζαν με το φως... Ώσπου είδα το γνωστό αυτό τοπίο κι ύστερα πίσω από τη στροφή φάνηκε το χωριό... Το πανέμορφο Καζαβίτι, φωλιασμένο στην πλαγιά! Έφτασα στο μαγικό σπίτι κι ήταν γεμάτο κόσμο! Οι εκπαιδευτές κι οι δάσκαλοι του Σχολείου της Φύσης ήταν εκεί μαζί με τη Νίτσα και το Νίκο και με περίμεναν... Ένα διήμερο που σίγουρα θα θυμάμαι για χρόνια...

Γεύσεις...
Η υπέροχη καυτή κολοκυθόσουπα της Μιμόζας, στην τεράστια μαρμίτα. Η φανταστική σούπα μου, με τα φρεσκοψημένα κρουτόν της Νίτσας. Τα κόκκινα σταφύλια με το τυρί και τα φρέσκα αυγά, τα μήλα από τα δέντρα, οι ζουμερές ντομάτες και οι ελιές...

Εικόνες...
Οι καθαρές, ζεστές σφιχτές αγκαλιές των νεαρών δασκάλων με τα παιδιά στο σπίτι της Νίτσας και του Νίκου. Δυο γυναίκες δοσμένες στην αγάπη τους για τα παιδιά! Η Νίτσα που έχει δημιουργήσει το πρόγραμμα για την φροντίδα των παιδιών και η Βέτα, που έχει δημιουργήσει το Σχολείο της φύσης, να συζητούν με ενθουσιασμό λίγο πριν το πρωινό! Νίτσα, Ματούλα, Βέτα.Παιδαγωγοί και εκπαιδευτές σε δράση!

Ήχοι...
Οι φωνές και τα γέλια γύρω από το μεγάλο, σχεδόν γιορτινό τραπέζι! Τα νυχτερινά γέλια στην έρημη πλατεία την ώρα που παίζαμε παιχνίδια. Οι φωνές των ανθρώπων στο δάσος το βράδυ. Ο αέρας να ταξιδεύει τα ονόματα τους. Η σιωπή της νύχτας. Το νυχτερινό ευχαριστήριο τραγούδι στο δάσος. Ο αντίλαλος των ονομάτων στο σκοτεινό βουνό... Μέχρι που οι φωνές έσβησαν στον έναστρο ουρανό....

Στιγμές!
Το παιχνίδι με τις ελιές του κου. Πανίκου που ήταν εκεί με την οικογένεια του. Τα δάκρυα της Βέτας στο τραπέζι. Ο πιτσιρικάς μόλις με είδε και με φώναξε "Πανταζίνα". Ο Νίκος να ρεμβάζει στον απογευματινό ήλιο και δίπλα του να κουρνιάζουν μια κότα και μια γάτα! Το απογευματινό  ζεστό τσάι με το σοκολατένιο κέικ και τις συζητήσεις, αναλύσεις, αναζητήσεις, όλων αυτών των εμπνευσμένων ανθρώπων! Το τρίξιμο της φωτιάς στη στόφα. Οι σφιχτές αγκαλιές στο σκοτεινό δάσος. Οι φακοί και τα κεράκια να φωτίζουν το σκοτάδι στην νυχτερινή μας άσκηση στο δάσος με τις καρυδιές.

Το δάσος...

Τι παίρνω μαζί...
Όλα αυτά... κι αυτά που δεν λέγονται... Την ζεστή φιλοξενία του Νίκου και της Νίτσας. Την αίσθηση ότι είσαι σπίτι σου. Την αίσθηση ότι όλες οι αισθήσεις σου είναι ανοιχτές κι ευάλωτες σε ερεθίσματα. Κρατάω για πάντα τα λόγια του μικρότερου ανάδοχου παιδιού, μετά την Βραδυνή άσκηση στο δάσος όταν  ζήτησα από όλους  να βρουν ένα δέντρο και να του ψιθυρίσουν το όνομα τους. Μου είπε "εγώ μοιράστηκα το δέντρο με το μπαμπά μου!" Ξαφνιάστηκα για το ποιόν αποκαλούσε μπαμπά του... τον ρώτησα και μου είπε "τον Σεραφείμ", έναν νεαρό δάσκαλο από το Σχολείο της Φύσης με τον οποίο συνδέθηκε ιδιαίτερα... Του είπα "Ο Σεραφείμ λοιπόν είναι ο μπαμπάς σου;" και μου απάντησε "Ναι! Είναι ο μπαμπάς που θέλω να έχω!"... Συγκινημένη τον κοίταξα καλά καλά και τον ρώτησα και πάλι "Μίλησες στο δέντρο σου;" "Ναι". "Εκείνο σου μίλησε;"...Σιωπή. Με κοιτούσε ίσια στα μάτια και μετά σταθερά μου απάντησε... "Νομίζω ναι!"

Την επόμενη ημέρα το πρωί πήγα να βρω το δέντρο που μοιράστηκε με τον Σεραφείμ. Ήταν ένα μοναχικό δέντρο με έναν μεγάλο κορμό και από δίπλα του ξεφύτρωνε ένας ακόμη μικρότερος κορμός... Ήταν ο κορμός του αγοριού κι εκείνου που διάλεξε για μπαμπά του!... ο μικρός είναι 11 και δεν έχει γνωρίσει πατέρα...

Κράτησα μέσα μου την εικόνα εκείνου του δέντρου και μια ελπίδα. Μια ελπίδα ότι όλοι αυτοί οι δάσκαλοι είναι πηγές καθαρές. Είναι ενθουσιώδης, κινητοποιημένοι, γεμάτοι ευαισθησίες και γεμάτοι αγάπη για τα παιδιά! Το απέδειξαν σε αυτό το μαγικό διήμερο και το αποδεικνύουν καθημερινά δουλεύοντας με απίστευτη έμπνευση και  έχοντας ενεργή εθελοντική δράση με στόχο την φροντίδα των παιδιών. Αυτοί οι νεαροί δάσκαλοι διψούν  για γνώση κι ενθουσιάζονται με την προσφορά. Αυτοί οι νεαροί δάσκαλοι κρατούν στα χέρια τους μια δύναμη πελώρια.Εκπαιδεύουν την επόμενη γενιά. Την γενιά που θα αλλάξει τον κόσμο! Έτσι λέω εγώ... αυτοί οι νέοι δάσκαλοι είναι η βάση της αλλαγής μας!

Πήρα το δρόμο της επιστροφής κουρασμένη και χωρίς φωνή, άλαλη στην κυριολεξία. Θαύμαζα τα σύννεφα να ταξιδεύουν έξω από το παράθυρο και φανταζόμουν τις φωνές τους, να ταξιδεύουν μαζί μου... Γύρισα σπίτι με το μυαλό άδειο και τις αισθήσεις γεμάτες... Έλειπαν όλοι και χάρηκα για αυτό. Δεν ήμουν ακόμη έτοιμη για μοιράσματα και φωνές. Ένα ζεστό μπάνιο και μετά η γρήγορη καυτή κολοκυθόσουπα συνταγή της Μιμόζας, με τα καβουρντισμένα κρουτόν της Νίτσας! Απόλαυσα το μοναχικό μου γεύμα... κι ένιωσα πληρότητα. Όλες οι αισθήσεις χορτασμένες. Μακάρι όλα τα παιδιά του κόσμου που ζουν μια ζωή σκληρή που δεν τους αξίζει, να έβρισκαν ένα μέρος τόσο ασφαλές και ζεστό όπως αυτό της Νίτσας και του Νίκου στο Καζαβίτι...

Μακάρι κανένα παιδί να μην χρειαζόταν ένα τέτοιο καταφύγιο... μακάρι!

Τι να πεις σε ένα παιδί πληγωμένο... Τι μπορείς να πεις πέρα από το να ανοίξεις την αγκαλιά σου... Τίποτε. Τίποτε στ' αλήθεια! Οι πράξεις μας είναι αυτές που θα αλλάξουν τον κόσμο αυτών των παιδιών κι όχι τα λόγια μας!

Καλημέρα αγαπημένοι... απλή και φωτεινή!

 

Κατερίνα Χλωροκώστα
Δραμοτεθεραπέυτρια, Ειδική Σύμβουλος Εξαρτήσεων

http://kapaworld.blogspot.gr/2012/11/blog-post_7.html

 
 

sitemap

2o χλμ Τριλόφου - Επανωμής
Τ.Θ. 1827, 57500 Επανωμή
Τ.: 23920 64370
F.: 23920 64909
Κ.: 6973 744967
sxoleiotisfysis@gmail.com

Join us on

 

 
© 2012 ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ | design by: VISSARION | developed by: VP